Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

NSB DUDZELE

Een herdenking van een heel dorp

Op zondag 7 november herdachten we niet enkel het zwijgen van de wapens op 11 november 1918, maar ook 100 jaar NSB Dudzele. Eigenlijk bestond NSB Dudzele vorig jaar 100 jaar, maar door de corona-maatregelen kon dit dan niet gevierd worden. 7 november was het dan zo ver. De herdenkingsdag begon om kwart voor tien. Op de Dorpsplaats startte de optocht. Onder de begeleiding van For Freedom Pipes and Drums en de vele verenigingsvlaggen begaven het bestuur van NSB, de afgevaardigde schepenen en raadsleden van Stad Brugge, de Provinciecommandant en Ere Consul van Canada voor Vlaanderen zich naar de Sint Pieter in de banden kerk. 

De eucharistieviering werd opgeluisterd door het jeugdkoor Fioretti, Caroline Colman, de For freedom Pipes and Drums en de Koninklijke Muziekmaatschappij Poldergalm. Talrijke verenigingen waren aanwezig. Ook de acolieten en lectoren zorgden mee voor een sfeervolle viering. Zoals elk jaar werd één van de gesneuvelden in de schijnwerper geplaatst: Gustaaf Bodyn. Zijn levensverhaal werd voorgelezen door Greet.

De tekst werd na heel wat opzoekingswerk geschreven door Paul De Vuyst,

Tijdens de voorbeden baden we voor hem en voor de andere 21 militairen, alsook voor de 5 burgerslachtoffers uit ons dorp, waarbij alle oorlogsslachtoffers en in het bijzonder onze 22 gesneuvelde dorpsgenoten, de overleden oud-strijders, onze gesneuvelde Canadese bevrijders, de Engelse vliegtuigbemanning en onze burgerslachtoffers herdacht worden. De namen van deze oorlogsslachtoffers werden een voor een voorgelezen terwijl hun foto op de schermen werden geprojecteerd. De ruim 250 aanwezigen in de kerk, de 50 leden van het Fiorettikoor en onze harmonie zorgden voor een serene en stemmige eucharistieviering. Het werd heel stil toen het koor na de communie ‘Morgen zal er vrede zijn’ (Marco Borsato) zong: Door kapot geschoten straten zonder vader, zonderland, Loop je hulpeloos verlaten aan je moeders warme hand. Als een schaap tussen de wolven, naar bestemming onbekend en niemand ziet hoe klein je bent. Morgen zal het vrede zijn, zal de zon je strelen, zal de wereld weer een speeltuin zijn en kun je rustig spelen. Na de winter komt de lente, wordt de grijze lucht weerblauw. Maar al  ben je uit de oorlog, gaat de oorlog ooit uit jou? Mooie ogen zijn vergiftigd, zijn aan het geweld gewend en niemand ziet hoe klein je bent.

 

Aansluitend op de eucharistieviering was er nog een herdenkingsmoment. Voorzitter Martin Van Acker hield een toespraak: '100 jaar herdenken, 100 jaar een boodschap van vrede brengen, wereldvrede blijft allicht een utopie. Toch is het zinvol onze 22 gesneuvelde dorpsgenoten blijvend te herdenken, deze jonge mensen, zij waren allen een van de onzen, een van onze dorpsgemeenschap. Hun intrieste verhalen zijn tastbaar, ieder van hen staat voor ons als symbool voor de miljoenen gestorven mensen door vreselijke oorlogen op onze wereld, zowel nu als in het verleden. Hun opofferingen moetenwij indachtigblijven zijn. Het is onze plicht de jeugd te betrekken in dit herdenken. Want wie zijn geschiedenis niet kent kan er ook niet de nodige lessen uitleren.

Daarom zetten wij ons in om de jeugd te betrekken in dit gebeuren via bezoek aan de scholen en ook de plaatselijke KSA aan te spreken om de jeugd uit te nodigen om aanwezig te zijn tijdens deze herdenkingsdag. Voor hun inzet zijn wij de KSA leiding en de directeurs en leerkrachten van beide schoolgemeenschappen hier in Dudzele zeer erg dankbaar. Jammer genoeg heeft covid voor de tweede maal er anders over beslist en was het zeker niet opportuun om niet ingeënte kinderen hier in deze volle Kerk in contact te brengen met de ouderen. Doch de vele prachtige tekeningen en werkjes van de leerlingen van beide scholen hier in de Kerk getuigen van hun betrokkenheid in onze vredesboodschap die wij op een dag als deze overbrengen. Op dit 100 jarige jubileum wens ik u allen een vredevolle toekomst toe met de hoop dat wij en vooral onze kinderen en volgende generaties mogen gespaard blijven van een derde wereldbrand.'

Het Fioretti koor bracht ‘Soldiers of Love’. Dit lied van Liliane Saint Pierre uit 1987 blijft actueel. Het zacht neerdwarrelen van honderden poppie blaadjes uit de nok van de kerk was ook dit jaar aangrijpend. Ondertussen zong Caroline ‘Amazing grace’. 

Na de misviering trokken de aanwezigen in stoet naar de herdenkingskapel. Aan de kapel werden na het eerbetoon met bloemenhulde de Vlaamse, Canadese en Belgische Hymne’s gespeeld door de Koninklijke Harmonie Poldergalm . Met een natje en een droogje werd bijgepraat in de zaal De Polder.

 

 In de namiddag werd voor de feestmaal aangeschoven. De voorzitter van NSB Dudzele, Martin Van Acker, sprak aanwezigen toe. Paul De Vuyst bracht een boeiende lezing. De kinderen van onze scholen en onze KSA konden er dit jaar niet bij zijn. Martin Van Acker verwoordde in zijn toespraak dat dit gezien de stijgende corona-besmettingen niet opportuun was. We hebben hen gemist. Toch waren ze er bij. Elke klas had een mooie, grote tekening gemaakt. Het waren echte kunstwerkjes. Ze waren aan de pilaren bevestigd. Het werd een rijk gevulde dag die enkel kon slagen dankzij de inzet van een hele groep vrijwilligers in een prachtige organisatie. In naam van NSB Dudzele wil ik hen en alle aanwezigenhartelijk danken. De herdenkingsviering maakte een heel diepe indruk op mij: de woorden, de muziek, maar niet in het minst de verbondenheid van zoveel mensen van alle leeftijden. Kortom, het werd ook dit jaar een herdenking van en door een heel dorp!

Carmino