Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

HERDENKING 2019

10 NOVEMBER 2019

HERDENKING 

Wapenstilstand 11-11-1918

75 jaar bevrijding Dudzele WO-II

 

 EEN HERDENKING VAN EEN HEEL DORP


De herdenkingsdag op zondag 10 november begon om kwart voor tien. Op de Dorpsplaats startte de optocht. Onder de begeleiding van West Coast Pipeband de vele verenigingsvlaggen, bestuursleden en de KSA begaven we ons naar de Sint-Pieter in de bandenkerk.

Intrede in de kerk

De eucharistieviering werd opgeluisterd door onze organist Marc Decraemer, Caroline Colman, Kelly Vanaudenaerde, Peter Sabbe (zang), kerkkoor Dudzele, kinderkoor De Lenaard o.l.v.  Ludmilla, de West Coast Pipeband en de Koninklijke Muziekmaatschappij Poldergalm. Talrijke verenigingen waren aanwezig. Ook onze acolieten en lectoren zorgden mee voor een sfeervolle viering.

Zoals elk jaar werd één van de gesneuvelden in de schijnwerper geplaatst: Jerôme Lannoye. Zijn levensverhaal werd voorgelezen door Greet:

Werkman Jerôme werd geboren op 20 september 1881 te Dudzele als zoon van Lannoye Pieter en Degraeve Clemence 

Op 20 jarige leeftijd ving Jerôme zijn militaire dienst aan en dit in oktober 1901 bij het 5de Linieregiment.  Hij werd ingekwartierd in de kazerne te Antwerpen als een eenvoudige soldaat van 2de klasse.

Hij was geen oorlogsvrijwilliger maar dienstplichtige milicien.

Op 31 juli 1914 werd de Algemene Mobilisatie uitgeroepen.  Jerôme, die ongehuwd nog bij zijn ouders woonde langs de Brugse Steenweg, vertrok om als infanterist aan het veldleger toegevoegd te worden.  Hij was toen reeds 33 jaar oud.

Het 5e Linieregiment nam in Augustus en September 1914 deel aan de bloedige uitvallen uit Antwerpen. Op 12 september leed het regiment rond Rotselaar bij Leuven ontzettend veel verliezen.  Jerôme zou uiteindelijk verschillende hachelijke momenten overleven.

In oktober 1914 kwam het terugtrekkende Belgisch leger vanuit Antwerpen uiteindelijk in het vlakke land van de Westhoek terecht, daar onderscheidde het regiment van Jerôme zich opnieuw en dit te Ramskapelle en te Lombardsijde.

Vanaf 18 oktober bestookten Belgen en Duitsers elkaar met artillerie en vele schermutselingen leidden tot het begin van de beruchte slag aan de IJzer.

De Duitsers sloegen grote bressen in de IJzerverdediging: aan Tervate, aan de Uniebrug en aan Schoorbakke.  De Duitse aanvallers stonden op het punt de Belgische linies te doorbreken.

Op 24 oktober bleek de situatie aan het Belgische front uitzichtloos.   150.000 soldaten vochten op een front van amper 30 kilometer lang.  Duizenden doden, duizenden gekwetsten.

Een instorting van het front dreigde plots op 29 oktober aan de spoorwegovergang in Ramskapelle.  Het 5de Linie probeerde dapper de aanvallen af te slaan maar bezweek geleidelijk aan onder hevige artilleriebeschietingen en infanterie aanvallen.  In de straten van het verlaten Ramskapelle volgden verschrikkelijke lijf-aan-lijf gevechten.   In kolkende omwentelingen van ontploffende granaten, oorverdovend lawaai, brandende huizen en schreeuwende soldaten in verlaten straten heerste de waanzin.  In deze gekmakende mensenmoorderij haalde Jerôme nog net de molen op de rand van het dorp Ramskapelle maar daar werd hij in de vroege morgen van 30 oktober dodelijk getroffen.  De Duitse aanvallers zouden echter niet verder geraken dan de voet van de molen.  Alsof zijn lichaam de grens markeerde van hun opmars.  Andere Belgische en Franse troepen zouden spoedig een tegenaanval inzetten en de Duitsers die geen versterkingen meer zagen opdagen als gevolg van het rijzende water zaten als ratten in de val.  De straten van Ramskapelle lagen vol brokstukken, dode en gekwetste soldaten. 

Deze ongehuwde Dudzelenaar stierf na amper 2 maanden en 29 dagen oorlog; in smerige en gruwelijke omstandigheden.  Hij onderging krankzinnige beschietingen en lijf-aan-lijf gevechten.  Uiteindelijk werd hij als een hond in de grond gestopt en dit aan de molen van Ramskapelle.  Er was geen tijd voor een kist noch ceremonieel afscheid.  De vele beschietingen deden het eenvoudige slijkgraf van Jerôme in de daaropvolgende maanden en jaren verdwijnen tot er niets meer was. 

De ouders werden niet alleen de troost van het afscheid ontnomen, maar ook een graf.  Er restte hen bovendien de onmenselijke taak van het zoeken naar hun vermiste zoon.  De beide ouders zouden vele jaren na de wapenstilstand nog steeds in wanhoop zoeken.  Hun oorlog eindigde niet op 11 november 1918.  Hun lijdensweg bracht hen van het zoeken naar getuigen, notarissen en rechtbanken uiteindelijk bij de rechtelijke uitspraak “mort pour la patrie”.  Exact tien jaar na het sneuvelen van Jerôme konden zij hun zoektocht staken en konden zij nu samen vrede zoeken.  Twee jaar later stierf de vader van Jerome.

Jerôme zijn naam werd in de herdenkingskapel te Dudzele  in steen gebeiteld.  De kapel werd, en is de enige herdenkingsplaats van hun zoon.

Tijdens de voorbeden baden we voor hem, voor de andere 21 militairen en de 5 burgerlijke slachtoffers uit ons dorp. Terwijl de namen van deze oorlogsslachtoffers werd voorgelezen, werd voor het altaar door de kinderen een beeldje aangebracht.

De ruim 300 aanwezigen in de kerk waaronder heel wat kinderen van onze basisschool “De Lenaard” en onze KSA Sint-Lenaert, zorgden voor een serene en stemminge eucharistieviering dito herdenkingsplechtigheid.

Peter Sabbe zong ‘Duizend en duizendsoldaten’. Het was een heel ingetogen moment. We luisterden ook naar een heel mooi vredeslied gezongen door het kinderkoor De Lenaard.  Dat kinderen gevoelig zijn voor de verhalen van de oorlog, lieten ze horen aan de hand van eigenhandig geschreven gedichten. Bij zacht neerdwarrelen van honderden poppie blaadjes uit de nok van de kerk bleef het ingetogen stil. Ondertussen zong Caroline ‘Amazing grace’. 

Tospraak van voorzitter NSB Dudzele

 

Beste Mr. Pastoor Carmino Bohéz        Provinciecommandant  Decock ,vertegenwoordigers van AVBOS en alle vaderlandslievende verenigingen hier aanwezig. Beste Schepenen Franky Demon, Martine Matthys, Minou Esquenet, Raadsleden Olivier Strubbe, Jos Demarest, Karel Scherpreel en Benedikte Bruggeman          Bart Maene Directeur en leerkrachten van de vrije basisschool  DE LENAARD en leerkrachten van de school “De Bijenkorf” Beste vertegenwoordigers van de Dudzeelse verenigingen genodigden , dames en heren, vrienden allemaal.Beste kinderen

Vandaag herdenken wij getrouw onze 22  gesneuvelde dorpsgenoten, onze  burgerlijke oorlogsslachtoffers en overleden oud-strijders van beide wereldoorlogen.

Maar ook, al wie voor de vrede gestreden geleden hebben en zelfs gestorven zijn verdienen onze hoogste respect en waardering

Dudzele werd in oktober 1918 bevrijd door haar eigen Belgische soldaten. / In 1944 waren dit Canadese jonge soldaten./  Het is ook onze plicht eerbetoon te betuigen aan de Canadese Manitoba Dragoons die hier 75 jaar geleden op 13 september 1944 met hun komst het einde van de bezetting van Dudzele inluidden en mee hielpen een tweede wereldoorlog sneller tot een einde te brengen. Hun binnenkomst in ons dorp veroorzaakte een euforie onder de bevolking. Eindelijk vrede , de dankbaarheid van de bevolking was onbeschrijfelijk. Deze gebeurtenissen mogen wij nooit vergeten en moeten wij doorgeven aan onze kinderen, kleinkinderen

Deze dankbaarheid mag  geen holle doos zijn met enkel mooie woorden, deze dankbaarheid moet zich uiten in een echt streven naar een vredevol leven onder elkaar, los van egoisme en extreme gedachtengangen. Het is onze plicht deze belangrijke waarden en de voortdurende strijd voor vrede  door te geven. Alleen dan zal men over 25 jaar dankbaarheid kunnen betuigen dat wij 100 jaar in vrede hebben geleefd

 

Om af te sluiten richt ik graag in naam van het bestuur van NSB Dudzele een woordje dank aan iedereen die zowel financieel als door zijn hulp hoe dan ook heeft bijgedragen tot het in stand komen van deze serene Herdenking.

Ook dank ik u allen hier aanwezig en niet in het minst de directie en leerkrachten van beide basisscholen die samen met de plaatselijke KSA jeugdbeweging de kinderen gemotiveerd hebben niet alleen  om tekeningen en zelfgemaakte foto’s over oorlog en vrede te maken maar ook om er voor te zorgen dat de kinderen hier vandaag in grote getalle aanwezig zijn tijdens deze herdenking

Voor dit alles vraag graag een applaus van iedereen voor iedereen

Leve Canada, leve Dudzele, en lang leve Belgie!!!

Werkjes van de leerlngen van

de vrije basisschool "DE LENAARD"

de stedelijke basisschool "BRUNO"

Na de misviering trokken de aanwezigen, in stoet naar de herdenkingskapel.  Aan de kapel werden na het eerbetoon met bloemenhulde, vredesballonnen opgelaten door de kinderen ter ere van onze 22 gesneuvelde dorpsgenoten

De Last Post en optocht naar de Polder

Drink en maaltijd in "DE POLDER"

Met een natje en een droogje werd bijgepraat in de zaal De Polder.  In de namiddag werd voor de feestmaal aangeschoven.  De voorzitter van NSB Dudzele, Martin Van Acker, sprak de  aanwezigen toe. Paul De Vuyst bracht een boeiende lezing.

Prachtige geslaagde lezing door Paul De Vuyst

Het werd een rijk gevulde dag die enkel kon slagen dankzij de inzet van een heel groep vrijwilligers in een prachtige organisatie.  In naam van NSB Dudzele wil ik hen en alle aanwezigen hartelijk danken.

De herdenkingsviering maakte een heel diepe indruk op de vele aanwezigen: de woorden, de muziek, maar niet in het minst de verbondenheid van zoveel mensen van alle leeftijden. Kortom, het werd ook dit jaar een herdenking van en door een heel dorp!

Met dank voor de foto's aan

Suzanne Nys 

Willy Vanzandweghe