Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

WIJDING NIEUW VAANDEL 04 OKT.

Op 04 oktober werd het het nieuwe vaandel van N.S.B. Dudzele ingewijd door Eerw. Pastoor Carmino Bohez tijdens de Eucharistieviering voor de overleden Dudzeelse Oud-Strijders in de kerk St. Pieter in de banden te Dudzele.

Paul De Vuyst gaf een woordje uitleg waarvan u de tekst hieronder terugvind. 

 

Het Vaandel

Lauwerenkrans

Op 4 oktober 2015 werd de nieuwe vlag van NSB Dudzele ingezegend.  Het vaandel is eigendom van onze NSB  afdeling van de oudstrijdersbond.  In het echte leven, in de praktijk, is het vaandel moreel bezit van iedereen van ons dorp.

Misschien vraagt U zich af waarom een vaandel zo belangrijk is binnen onze organisatie.  De allereerste NSB afdeling werd opgericht door soldaten in Brussel in 1919, in Dudzele in 1920.  Deze soldaten wilden de Groote Oorlog met al haar tragiek blijvend een plaats geven; dit mocht immers nooit vergeten worden. 

Net zoals hun regimenten vaandels hadden, wilden de soldaten dat hun oudstrijdersbonden ook vaandels hadden.   Elk regiment had toen een vaandel.  Dit vaandel mocht nooit in handen van de vijand vallen.   Daar elke stad en dorp gesneuvelden had, uit alle rangen van het leger, diende het  NSB vaandel borg te staan voor alle regimenten.

De kleuren van de Belgische vlag kregen hierbij een symbolische betekening; zwart voor alle rouw gebracht door oorlog, het geel voor de hoop en het rood voor het lijden, het bloedvergieten.

Het vaandel was tijdens de Eerste Wereldoorlog aanwezig op begrafenisplechtigheden.  Toen leidde het vaandel de stoet rouwenden. 

Elk jaar op 11 november komen dorpelingen samen om het vaandel te volgen.  Net zoals een regiment soldaten toen.  Het vaandel steeds helemaal voorop.  Iedereen volgt als het ware het vaandel, iedereen laat zich leiden waar het vaandel heengaat.  Vandaag worden de kisten van de gesneuvelden symbolisch vervangen door ons vaandel.   De stoet rouwende soldaten is vervangen door burgers, door ons.

NSB Dudzele is zeer actief in onze directe omgeving.  Zij toont zich regelmatig op plaatsen waar huldebetoon gebracht wordt en brengt daarmee de naam van ons dorp, en voor wat wij staan, naar andere plaatsen.   Wie zich achter het vaandel schaart geeft daarmee aan dat men erkenning geeft aan alle slachtoffers van toen maar tevens belang hecht aan solidariteit en vrede.

De NSB is een vaderlandslievende pacifistische organisatie, zonder politieke voorkeur, die uiteindelijk maar vier dingen wenst; nooit meer oorlog, het herdenken, vrijheid en solidariteit. 

Het vaandel werd onder de hoede gesteld van onze vaandeldrager Robert Costenoble.   Robert neemt deze verantwoordelijkheid met gratie op.  Wij zijn hem hiervoor dankbaar.

(Afbeelding: coll.P.De Vuyst)

Op het Ereperk der Oud-Strijders werden de aangebrachtige concardes plechtig ingehuldigd dit met tevens het nodige eerbetoon aan de Oud-Strijders.

Tekst met uitleg over de concardes vind je hieronder:

 

Zwart, geel, rood

Tekst: P.De Vuyst

Op de allereerste oorlogsgraven aan het IJzerfront werden, naar analogie met de Franse graven, de nationale kleuren aangebracht.  Elk land wou zijn offer aan de oorlog herkenbaar maken door de nationale kleuren op elk graf aan te brengen.  De nood tot onderscheid tussen verschillende nationaliteiten werd nog groter naarmate soldaten van verschillende bevriende landen in dezelfde omgeving strijd leverden.

De bestaande kerkhoven boden echter twee jaar na de wapenstilstand een hallucinante aanblik.

Tijdens de oorlog waren van alle mogelijke materialen graven gemaakt; een chaotisch bonte verzameling van grafstenen, kruisen, gedenktekens, symbolen.   Graven waren door de kameraden van de gevallenen afgebakend en versierd met bloemen en planten en allerlei gevonden voorwerpen.

Na de wapenstilstand werden hier en daar individuele grafzerken gebouwd door vermogende nabestaanden.  Andere graven waren overgelaten aan de zorgen van de gemeenten in de frontstreek die wel andere bekommernissen hadden dan de graven netjes houden.

Wanneer begonnen werd met de herinrichting van bestaande kerkhoven en de aanleg van militaire  begraafplaatsen was er van de gevallen Dudzelenaars geen enkele die door hun nabestaanden op eigen initiatief, op onze gemeentelijke begraafplaats, ter aarde was besteld.   Elke Dudzeelse gesneuvelde is ter plaatse aan het front gebleven. 

In augustus 1924 werd voor de gesneuvelden een grafsteen voorgesteld.  Dit om een einde te maken aan deze chaotische verzameling.  De grafsteen zou voorzien worden van een bronzen plaat. De nabestaanden mochten zich uitspreken over het al dan niet behouden van een reeds bestaand grafmonument.  De overgrote meerderheid koos voor de Belgische grafsteen met bronzen plaat.

Op de grafsteen aan het front waren oorspronkelijk de nationale kleuren, zwart, geel en rood op het schildje verticaal of schuin geschikt.  Dit verschil had geen enkele betekenis.  Vandaag kunnen wij dat op de militaire begraafplaatsen nog steeds terugvinden.

Een oorlog brengt echter niet enkel gesneuvelden voort, tevens veel oudstrijders.  Soldaten die na de oorlog thuis zouden sterven.  NSB Dudzele bracht haar overleden oudstrijders naar het Ereperk vlak naast de kapel.   Zo bracht zij allen terug samen. 

Vanuit een traditie ontstaan aan het front in 1914 wenst NSB Dudzele vandaag de nationale driekleur aan te brengen op de graven van haar overleden oudstrijders. 

De driekleur duidt niet enkel op nationaliteit maar staat symbool voor solidariteit tussen soldaten over de dood heen.

(Afbeelding: coll.P.De Vuyst)