Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

De weg terug

De weg terug
Het sompige land hield de vastgelopen bomenrijen, met hun schriel zuchtende takken en hijgende twijgen, ijzig vast in zwoegende westenwind. Diepe groeven in de velden leidden onmetelijk ver heen over olieachtige poelen en plassen. De kromgetrokken verkleumde huizen en schuren knielden angstig in de modder, met hun verweerde rode daken diep gebogen voor de krachten van de Natuur. De dorpelingen woelden verder als een onrustig lint over gebroken stenen en oude karrensporen. Vrouwen, mannen, kinderen, grijsaards konden nergens heen in de sombere verlaten open poldervelden. Het diepe gebrom verweesde hun denken onder deze donker dreigende hemelmantel. Druilerige regen kleefde als klei aan hun kledij en maakte hun tred moeizaam. De opgejaagde wind zwiepte zweepslagen langs hen heen en blies leven telkens even uit doofstom starende ogen. De verlossende kerktorens waren nu dichtbij en hoop flakkerde bij de roep van iedere klepelslag op de klokkenstem.
Tekst: P. De Vuyst