Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

 

Een foto voor mijn ouders
1915

 

 

Mensen die op een professionele manier letterlijk graven naar het verleden noemt men archeologen. Mensen die proberen het leven, uit het verleden, beter te begrijpen kan men misschien sociale antropologen noemen.   Zo heeft het snuisteren in oude post een belangrijke sociale dimensie en richt de aandacht op het leven, met z’n vele bekommernissen, van de gewone soldaat. 
Er is merkwaardig genoeg maar één boekwerk, van groot belang, omtrent oorlogscorrespondentie (1914-1918) geschreven; namelijk het boek “Een Getuigenis” van Philippe Haeyaert (1985).   Hier zit nog een grote leemte maar ook een mooie waardevolle uitdaging voor onze geschiedschrijvers.  
De fotokaart van Pierre Heindrykx werpt een klein beetje licht op het denken, en de angst, van een gewone soldaat in opleiding in Frankrijk. 
 
Vlaamse broeders 1914 – 1915
Soldaat in opleiding, Pierre, stuurde deze fotokaart op in het najaar van 1915. Hij was toen nog in opleiding in het kamp van Parigné-l’Evêque. Zoals zoveel Belgische jongeren dienden zij eerst opgeleid te worden alvorens volwaardig soldaat te kunnen zijn.
Parigné-l’Evêque, den 10 oktober 1915
Hij schrijft de fotokaart aan z’n vriend. Pierre z’n opleiding zit er bijna op. Als soldaat is hij er zich bewust van dat naar huis kunnen gaan niet voor direct is.
Beste vriend
Ik kom u deze kaart te zenden omdat gij zo goed zou willen zijn omdat mee te doen naar België als gij kunt naar huis gaan maar het zal nog niet voor direct zijn. Wij zullen er misschien eerder zijn als jullie want wij zijn het hier alle dagen verwachtende voor te vertrekken.
Pierre vreest dat hij niet meer naar huis zal keren. Straks moet hij naar het front. De fotokaart met z’n afbeelding is bestemd voor z’n ouders. Door de fotokaart ook aan een vriend te bezorgen, vergroot hij de kans dat z’n ouders de foto krijgen (wat er met hem ook zou mogen gebeuren). 
Wees dan zo goed het te willen aan mijn ouders te geven. Ik zal misschien niet meer terugkeren naar België achter den oorlog.
Na de opleiding worden de kersverse rekruten toegewezen aan de infanterie, cavalerie of artillerie.   Pierre weet nog niet naar welke eenheid hij zal gestuurd worden.
Ik ben nog altijd fris en gezond en maak er niet van om naar het front te gaan met wat voor volk kunnen wij nog niet zeggen. Er gaan er alle dagen weg naar het paardenvolk en naar de kanonnen.
In afwachting groet ik U vriendelijk
Pierre Heindrykx
In de marge van z’n fotokaart krabbelt Pierre nog enkele bijkomende zaken. Zo belooft hij z’n nieuwe adres te zullen doorgeven eens hij is toegewezen aan een eenheid.
Zondag heeft Leo Logge en Henri Will en Aloïs Spillier hier geweest dat zijn de eerste Aartrijkenaars. Van als ik hier weg ben, zal ik mijn adres afzenden.
 
Met een eenvoudig merkteken in z’n “képi” maakt hij duidelijk waar hij op de foto in de groep zit. Het bordje vooraan wordt met opzet veranderd in “Vlaamse broeders 1914 – 1915”.
 
Gesneuveld
 
Hopelijk hebben de ouders de fotokaart uiteindelijk ontvangen want Pierre sneuvelde enkele maanden later…. Hij raakte zwaar gekwetst op het front en stierf op 7 mei 1916.
 
Ons heeft hij alvast deze fotokaart nagelaten als een soort verre groet.
 
Pieter (Pierre Edouard) HEINDRYCKX -  geboren te Aartrijke 07/02/1891
Soldaat 2de klasse, militie 1915 (oorlogsvrijwilliger) – in dienst maart 1915 (Stamnummer: 108/59266).
Werd ingedeeld bij het 8ste Linieregiment (infanterie), 2de compagnie, 3de bataljon.
Op 11 april 1916 zwaar gekwetst in eerste lijn aan de IJzer (sector Diksmuide). Hij werd overgebracht naar het militair hospitaal L'Océan' op 12 april 1916. Hij zal aldaar overlijden op 7 mei 1916.
Hij werd begraven op 8 mei 1916 in Adinkerke en herbegraven op de militaire begraafplaats Heldenweg (Adinkerke), graf nr. 1405.
 
Volgens steekkaart nr.52165 “Analyse sommaire de la demande” : HEINDRICKX
Dossier Min. Van Landsverdediging spreekt men van HENDRICKX Pierre, Edouard.
Deze naam komt ook voor op het zerkje.
Gegevens uit het Gemeente Archief Zedelgem:
Petrus Eduardus HEINDRYCKX, geboren te Aartrijke op 07.02.1891 als zoon van Pieter Joannes Heindryckx en Melanie Vanhoutte.
Ook zijn broer Leon, geboren te Aartrijke op 11 september 1887 (gehuwd met Margaretha Vancouillie), sneuvelde als soldaat bij de genie op 13 januari 1917 en ligt begraven op de militaire begraafplaats van Adinkerke, graf nr. 551.
 
 
Wie ons meer kan vertellen over deze foto is van harte welkom.
 
Wij danken onze bezoekers aan onze NSB Dudzele website.
 
Tekst en afbeelding : P.De Vuyst
 
Woord van piëteit
Deze tekst werd met alle respect voor de nabestaanden neergeschreven.
 
Dankwoord
Dhr.Emiel Decock
Dhr.Ruben De Vuyst