DUDZELE
Dorp van ’t STAD
BRUGGE
Welkom op de site
N.S.B. Dudzele
Alle Info 11-11-11 Herdenking
Klik linkerbalk op werkjaar 2011, vervolgens klikken op 11 nov herdenking
Handige tip!
Om de foto’s van de site te vergroten éénmaal klikken met linker muisknop op de foto
Klik ook even op:
'Andere niet te missen Dudzeelse Aktiviteiten'
Laatste aanpassing : 06-01-2012 20u00' 61538 bezoekers)
Nbn
NIEUW - NIEUW -NIEUW - NIEUW - NIEUW
DUINKERKE -ROZENDAAL
12 September 1917
Klik in linkerbalk op "Info W-O 1"
vervolgens op sub-pagina
"Duinkerke-Rozendaal"
De wens om de Groote Oorlog te herinneren
Tekst: P. De Vuyst
De wens om de “Groote Oorlog” te herinneren neemt stilaan heel grote vormen aan (2014-2018). Vele herdenkingen en andere zaken worden voorbereid in de aanloop naar 2014. Alsof wij aanvoelen dat een ingrijpende periode ons verlaat. Er is een nood om de oude verhalen opnieuw te vertellen in een poging om een stuk verleden van onszelf vast te houden. Alsof wij nog iets goed te maken hebben ten opzichte van onze eigen Belgische soldaten en terzelfdertijd ook om onze eigenheid te onderstrepen of te identificeren in dit snelle leven. De verhalen van onze Dudzeelse soldaten helpen mee onze unieke gemeenschap te binden. In die zin krijgt hun offer alsnog extra betekenis zoveel jaren later. Dudzele zal haar soldaten nooit kunnen vergeten omdat het uit de ziel van onze kleine gemeenschap ontspruit.
Wanneer wij de “herinnering” in een groter kader zien, de Westhoek, dan schuilt er wellicht een gevaar in het onderbelichten van de Belgische inbreng tijdens de “Groote Oorlog”. Een mogelijke onderbelichting ingegeven door andere prioriteiten en beïnvloed door commercie, amusement en toerisme. Maar laat ons hopen dat dit niet gebeurt. De pers zal hierin een belangrijke rol dienen op te nemen en behoedzaam dienen om te gaan met de wens om te herinneren.
In 2012 worden twee Dudzeelse soldaten in de schijnwerper geplaatst; Willem Vandendriessche (slachtoffer van de IJzerslag in 1914) en Kamiel Vandeweghe (slachtoffer van het bevrijdingsoffensief in 1918).
NSB Dudzele dankt alle bezoekers voor het lezen van de vele verhalen op deze site. Bij ieder bezoek neemt de lezer deel aan het vasthouden van een aspect van onze eigenheid.
.
Kind van Dudzele
Tekst: P.De Vuyst
De wolken waren mooi en zagen er avontuurlijk uit. Ze gleden mee in de ijle strakke blauwe lucht als witte dromen. Op de grond dekten ze de gewassen lieflijk toe met hun voortschrijdende schaduwen. Warme zomermiddag. De wolken speelden met de kinderen, met hun fantasie. Heerlijke kindertijd. Ze lokten de kinderen naar het dorp waar de twee kerktorens als biddende handen naar de wolken reikten. Het licht van de strakke hemel was sterk. Het leven onschuldig mooi. De zeelucht rook zorgeloos stralend fris in dit onmetelijke gebied.
Maar het stof prikkelde en verdoezelde een ogenblik. Zweet parelde zilveren strepen over het gezicht. Overal sleepte een schaduw mee dwars door het duistere stof. De tred verslapte. De wolken hadden de kinderen verleid maar het stof had hen met hun voeten teruggebracht op de grond. De droom verdampte, samen met het zweet, in een illusie maar de glimmende torens waren fantastisch elegant afgelijnd in het licht van de stralende zeezon.
Het kind veegde het stof van z’n voorhoofd, wreef in z’n ogen, en zag opnieuw avontuurlijke wolken.
Maar het weer zou omslaan…
Wens je meer te lezen over Dudzele surf dan eens door deze website.
Oude strijders
Tekst: P.De Vuyst
Toen wij als kind onze grootvader vroegen iets te vertellen over die Grote Oorlog werd het stil. Grootvader staarde in de donkere binnenkant van z’n oogleden en zag sombere gehelmde schimmen stil marcheren onder een gebarsten wolkendek. Een kapotgeschoten hemel waaruit een miezerige regen droop op de grauwe gezichten van z’n dode kameraden. Een ogenblik lang, levenslang. De oorlog had hem nooit meer losgelaten. Ondanks z’n gezegende ouderdom werd hij nog steeds voor een heel groot stuk geleefd door die ingrijpende oorlogsjaren. Nooit kon hij zich volledig verzoenen met de realiteit van het alledaagse naoorlogse leven. Een leven lang geleefd worden door plots opduikende verschijningen. Niemand die kon begrijpen wat hij meegemaakt had, dat hij niet kon loslaten; modder, slijk, angst, vuil, bloed, het toedekken van stervenden en vooral het vasthouden aan het leven als een bezetene tot je er bijna aan kapot gaat.
Grootvader Jozef, de toen nog jonge strijder, is zoals vele anderen als een oude man teruggekeerd uit de strijd. Versleten door oorlog. Wij hebben deze soldaten bij hun thuiskomst een toepasselijke naam gegeven; oud-strijders.
Ik was net geen twaalf toen Jozef voor een laatste keer overstak naar die troosteloze vlakte met haar druipend wolkendek. Hopelijk heeft hij er z’n kameraden teruggezien en heeft hij nadien kunnen proeven van de rust van het eeuwige Licht.
Wens je meer te weten over Dudzele en haar soldaten en oud-strijders? Doorzoek dan zeker onze website.